.png){kind=small}
ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ေထရဝါဒဗုဒၶဘာသာေတြမွာ ယဥ္ေက်းမႈတစ္ရပ္ျဖစ္တဲ့ ဆင္းတုေတာ္ ၊ ရုပ္တုေတာ္ေတြကုိ ကုိးကြယ္ျခင္း အေလ့အထက ဗုဒၶဘာသာ သာသနာေတာ္ပ်ံ႕ႏွံ႕ရာ ေနရာေဒသေတြမွာ ရွိေနပါတယ္။ ဗုဒၶရုပ္တု ဆင္းတုေတာ္ေတြကုိ ေျမအုတ္ ၊ ေက်ာက္ ၊ သစ္သား စတာေတြနဲ႕ ျပဳလုပ္ရာကေန ေနာက္ပုိင္းမွာ အခုကၽြန္ေတာ္တုိ႕ေတြ ထုလုပ္ကုိးကြယ္ေနၾကတဲ့ သံ ၊ ေၾကး ၊ ေရႊ ၊ ေငြ စတဲ့ သတၱဳ ပစၥည္းေတြနဲ႕ ျပဳလုပ္ကိုးကြယ္လာၾကပါတယ္ ။ ပုံမွန္စဥ္းစားၾကည့္ရင္ေတာ့ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာဝင္ မဟုတ္သူမ်ားအေနနဲ႕ ရုပ္တုေတြကုိဘဲ ကုိးကြယ္ေနၾကတယ္လုိ႕ ထင္ေကာင္းထင္ႏုိင္ၾကပါတယ္ … မဟုတ္ပါဘူး … ယခုလုိ ဆင္းတုေတာ္ေတြကုိ ထုလုပ္ကုိးကြယ္တဲ့အခါမွာ ပုိမုိေလးစားရာျဖစ္ေအာင္ “အေနကဇာ” တင္ေလ့ရွိပါတယ္။
“အေနကဇာ” တင္ျခင္းဆုိတာကေတာ့ ပါဠိ ေဝါဟာရ “ အေနကဇာတိ ” နဲ႕ ျမန္မာေဝါဟာရ “တင္ျခင္း ”ကုိ ေပါင္းစပ္ထားတာျဖစ္ပါတယ္ ။“ အေနကဇာတိ ” ဆုိတဲ့ ပါဠိေဝါဟာရမွာ ျမတ္စြာဘုရား ဥဒါန္းက်ဴးရင့္တဲ့ အေနကဇာတိ သံသာရံ အစခ်ီတဲ့ ဂါထာကေန အစဦးဆုံုး ေဝါဟာရကုိ ယူထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္ ။ ပါဠိ “ အေနကဇာတိ ”မွာ ေနာက္ဆံုးအသံ ၊ ေနာက္ဆံုး အကၡရာျဖစ္တဲ့ “ တိ ” ကုိ ဥတၱရေလာပ လုိ႕ဆုိအပ္တဲ့ ဘာသာေဗဒနည္းအရ ေခ်ဖ်က္ၿပီး “ အေနကဇာ ”ကုိသာ ယူထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ “ တင္ျခင္း ”မွာ တင္ေျမွာက္ျခင္း ၊ ပူေဇာ္ျခင္း လုိ႕ဆုိပါတယ္ ။ ဒါ့ေၾကာင့္ အေနကဇာတိသံသာရံ အစခ်ီၿပီး ဥဒါန္းဂါထာကုိ ရြတ္ဆုိၿပီး ဘုရားအျဖစ္သုိ႕ တင္ေျမွာက္ ပူေဇာ္ျခင္းဘဲ ျဖစ္ပါတယ္ ။
ဘာေၾကာင့္ ဒီဥဒါန္းဂါထာကုိ ရြတ္ဆုိၾကသလဲဆုိရင္ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရား အေလာင္းေတာ္ သိဒၶတၳမင္းသားက သက္ေတာ္ ႏွစ္ဆယ့္ကုိးႏွစ္မွာ ေတာထြက္ေတာ္မႈခဲ့ၿပီး ဒုကၠရစရိယာေျခာက္ႏွစ္တုိင္တုိင္က်င့္ေတာ္မူၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ ဘုရားအျဖစ္ကုိ ေရာက္ရွိေတာ္မူခဲ့ပါတယ္ ။ ဘုရားအျဖစ္ကုိ ေရာက္တာနဲ႕ ေရွးဦးစြာ ပထမဆံုး ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာက်ဴးရင့္ခဲ့တဲ့ဂါထာမွာ အေနကဇာတိ သံသာရံ အစခ်ီတဲ့ ဂါထာႏွစ္ပုဒ္ဘဲျဖစ္ပါတယ္ ။ ျမတ္စြာဘုရားသခင္ရဲ႕ အဓိကရည္မွန္းခ်က္ျဖစ္တဲ့ သမၼာသမၺဳဒၶ ဘုရားအျဖစ္ကုိ ေရာက္ေတာ္မူၿပီးတဲ့အခါ ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ ႏွစ္သက္ျခင္း ျဖစ္လာတဲ့ဂါထာေတြျဖစ္တာေၾကာင့္ ထုိဂါထာကုိ ဥဒါန္းဂါထာ ( ဝမ္းေျမာက္ျခင္း ) လုိ႕ အဓိပၸာယ္ရပါတယ္ ။ ပါဠိအနက္ကေတာ့ …
၁။ အေနကဇာတိသံသာရံ ၊ သႏၶာဝိႆံ အနိဗၺီသံ ။
ဂဟကာရံ ဂေဝသေႏာၱ ၊ ဒုကၡာဇာတိ ပုနပၸဳနံ ။
၂။ဂဟကာရက ဒိေဌာသိ ၊ ပုနေဂတံ နကာဟသိ ။
သဗၺာ ေတ ဟသုကာ သဂၢါ ၊ ဂဟကူဋံ ဝိသခၤတံ ။
ဝိသခၤါရဂတံ စိတၱံ ၊ တဏွာနံခယမဇၨဳဂါ ။
အဓိပၸာယ္ …
၁။ အဖန္တလဲလဲ ပဋိသေႏၶေနရျခင္းသည္ ဆင္းရဲၿငိဳျငင္၏။ထုိ႕ေၾကာင့္ ခႏၶာအိမ္ကုိ အႀကိမ္မ်ားစြာ
ေဆာက္လုပ္လာေသာ တဏွာေယာက်ၤား လက္သမားကုိ ဥာဏ္ျဖင့္ေမႊ၍ ဘဝမ်ားစြာ
ရွာေဖြေသာငါသည္ သင့္ကုိျမင္ႏုိင္ ဥာဏ္မဣိဳင္ကုိ မပုိင္ရေသးေသာေၾကာင့္သာလွ်င္
သံသရာကာလပတ္လံုး က်င္လည္ ေျပးသြားခဲ့ရ၏ ။
၂။ ဟယ္ … တဏွာေယာက်ၤား လက္သမား ၊ ပညာ စကၡဳသဗၺညဳျဖင့္ သင့္ကုိ ယခု
ငါျမင္ၿပီးေသာသူျဖစ္ၿပီး အတၱေဘာတည္း ဟူေသာ ခႏၶာအိမ္ကုိ သင္သည္
တစ္ဖန္မျပဳရေသာအံ့ ။ သင္၏ ခပ္သိမ္းကုန္ေသာ ၊ ကိေလသာတည္း တုိ႕ကုိ
ခ်ိဳးဖ်က္အပ္ကုန္ၿပီ ။ အဝိဇၨာတည္းဟူေသာ အိမ္အထြတ္ကုိ ဖ်က္စီးအပ္ၿပီ ။ ငါ၏စိတ္သည္
ျပဳျပင္စီရင္ျခင္းကင္းေသာ နိဗၺာန္သုိ႕ အာရုံျပဴေသာအားျဖင့္ ေရာက္ၿပီ ။ တဏွာတုိ႕၏
ကုန္ရာ ကုန္ေၾကာင္း ျဖစ္ေသာ အရဟတၱဖုိလ္သုိ႕ ေရာက္ၿပီ ။
ျမတ္စြာဘုရားသခင္ရဲ႕ ရုပ္တုေတာ္ကုိ အေနကဇာတင္ရာမွာ အထက္ပါ ဂါထာေတြကုိ ဦးစြာ ရြတ္ဆုိၾကတာက သက္ေတာ္ထင္ရွားျမတ္စြားဘုရားသခင္သည္ “ ကိေလသာကုန္ခန္း၍ ဘုရားအျဖစ္သုိ႕ေရာက္ၿပီးသံသရာ၌ က်င္လည္ရျခင္းမရွိေတာ့ၿပီ ” လုိ႕ ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ ဥဒါန္းက်ဴးရင့္သလုိ ဘုရားဆင္းတု ရုပ္တုသည္လည္း ဘုရားစင္စစ္ အျဖစ္သုိ႕ ေရာက္ၿပီဟု မွတ္ယူလာၾကၿပီး သက္ေတာ္ထင္ရွား ဘုရားရွင္နဲ႕အလားတူ စိတ္ထားၿပီးပူေဇာ္ၾကျခင္းဟာ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြအတြက္ ေကာင္းျမတ္တဲ့ အေလ့အထေလးျဖစ္ပါတယ္ ။။။
“အေနကဇာ” တင္ျခင္းဆုိတာကေတာ့ ပါဠိ ေဝါဟာရ “ အေနကဇာတိ ” နဲ႕ ျမန္မာေဝါဟာရ “တင္ျခင္း ”ကုိ ေပါင္းစပ္ထားတာျဖစ္ပါတယ္ ။“ အေနကဇာတိ ” ဆုိတဲ့ ပါဠိေဝါဟာရမွာ ျမတ္စြာဘုရား ဥဒါန္းက်ဴးရင့္တဲ့ အေနကဇာတိ သံသာရံ အစခ်ီတဲ့ ဂါထာကေန အစဦးဆုံုး ေဝါဟာရကုိ ယူထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္ ။ ပါဠိ “ အေနကဇာတိ ”မွာ ေနာက္ဆံုးအသံ ၊ ေနာက္ဆံုး အကၡရာျဖစ္တဲ့ “ တိ ” ကုိ ဥတၱရေလာပ လုိ႕ဆုိအပ္တဲ့ ဘာသာေဗဒနည္းအရ ေခ်ဖ်က္ၿပီး “ အေနကဇာ ”ကုိသာ ယူထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ “ တင္ျခင္း ”မွာ တင္ေျမွာက္ျခင္း ၊ ပူေဇာ္ျခင္း လုိ႕ဆုိပါတယ္ ။ ဒါ့ေၾကာင့္ အေနကဇာတိသံသာရံ အစခ်ီၿပီး ဥဒါန္းဂါထာကုိ ရြတ္ဆုိၿပီး ဘုရားအျဖစ္သုိ႕ တင္ေျမွာက္ ပူေဇာ္ျခင္းဘဲ ျဖစ္ပါတယ္ ။
ဘာေၾကာင့္ ဒီဥဒါန္းဂါထာကုိ ရြတ္ဆုိၾကသလဲဆုိရင္ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရား အေလာင္းေတာ္ သိဒၶတၳမင္းသားက သက္ေတာ္ ႏွစ္ဆယ့္ကုိးႏွစ္မွာ ေတာထြက္ေတာ္မႈခဲ့ၿပီး ဒုကၠရစရိယာေျခာက္ႏွစ္တုိင္တုိင္က်င့္ေတာ္မူၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ ဘုရားအျဖစ္ကုိ ေရာက္ရွိေတာ္မူခဲ့ပါတယ္ ။ ဘုရားအျဖစ္ကုိ ေရာက္တာနဲ႕ ေရွးဦးစြာ ပထမဆံုး ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာက်ဴးရင့္ခဲ့တဲ့ဂါထာမွာ အေနကဇာတိ သံသာရံ အစခ်ီတဲ့ ဂါထာႏွစ္ပုဒ္ဘဲျဖစ္ပါတယ္ ။ ျမတ္စြာဘုရားသခင္ရဲ႕ အဓိကရည္မွန္းခ်က္ျဖစ္တဲ့ သမၼာသမၺဳဒၶ ဘုရားအျဖစ္ကုိ ေရာက္ေတာ္မူၿပီးတဲ့အခါ ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ ႏွစ္သက္ျခင္း ျဖစ္လာတဲ့ဂါထာေတြျဖစ္တာေၾကာင့္ ထုိဂါထာကုိ ဥဒါန္းဂါထာ ( ဝမ္းေျမာက္ျခင္း ) လုိ႕ အဓိပၸာယ္ရပါတယ္ ။ ပါဠိအနက္ကေတာ့ …
၁။ အေနကဇာတိသံသာရံ ၊ သႏၶာဝိႆံ အနိဗၺီသံ ။
ဂဟကာရံ ဂေဝသေႏာၱ ၊ ဒုကၡာဇာတိ ပုနပၸဳနံ ။
၂။ဂဟကာရက ဒိေဌာသိ ၊ ပုနေဂတံ နကာဟသိ ။
သဗၺာ ေတ ဟသုကာ သဂၢါ ၊ ဂဟကူဋံ ဝိသခၤတံ ။
ဝိသခၤါရဂတံ စိတၱံ ၊ တဏွာနံခယမဇၨဳဂါ ။
အဓိပၸာယ္ …
၁။ အဖန္တလဲလဲ ပဋိသေႏၶေနရျခင္းသည္ ဆင္းရဲၿငိဳျငင္၏။ထုိ႕ေၾကာင့္ ခႏၶာအိမ္ကုိ အႀကိမ္မ်ားစြာ
ေဆာက္လုပ္လာေသာ တဏွာေယာက်ၤား လက္သမားကုိ ဥာဏ္ျဖင့္ေမႊ၍ ဘဝမ်ားစြာ
ရွာေဖြေသာငါသည္ သင့္ကုိျမင္ႏုိင္ ဥာဏ္မဣိဳင္ကုိ မပုိင္ရေသးေသာေၾကာင့္သာလွ်င္
သံသရာကာလပတ္လံုး က်င္လည္ ေျပးသြားခဲ့ရ၏ ။
၂။ ဟယ္ … တဏွာေယာက်ၤား လက္သမား ၊ ပညာ စကၡဳသဗၺညဳျဖင့္ သင့္ကုိ ယခု
ငါျမင္ၿပီးေသာသူျဖစ္ၿပီး အတၱေဘာတည္း ဟူေသာ ခႏၶာအိမ္ကုိ သင္သည္
တစ္ဖန္မျပဳရေသာအံ့ ။ သင္၏ ခပ္သိမ္းကုန္ေသာ ၊ ကိေလသာတည္း တုိ႕ကုိ
ခ်ိဳးဖ်က္အပ္ကုန္ၿပီ ။ အဝိဇၨာတည္းဟူေသာ အိမ္အထြတ္ကုိ ဖ်က္စီးအပ္ၿပီ ။ ငါ၏စိတ္သည္
ျပဳျပင္စီရင္ျခင္းကင္းေသာ နိဗၺာန္သုိ႕ အာရုံျပဴေသာအားျဖင့္ ေရာက္ၿပီ ။ တဏွာတုိ႕၏
ကုန္ရာ ကုန္ေၾကာင္း ျဖစ္ေသာ အရဟတၱဖုိလ္သုိ႕ ေရာက္ၿပီ ။
ျမတ္စြာဘုရားသခင္ရဲ႕ ရုပ္တုေတာ္ကုိ အေနကဇာတင္ရာမွာ အထက္ပါ ဂါထာေတြကုိ ဦးစြာ ရြတ္ဆုိၾကတာက သက္ေတာ္ထင္ရွားျမတ္စြားဘုရားသခင္သည္ “ ကိေလသာကုန္ခန္း၍ ဘုရားအျဖစ္သုိ႕ေရာက္ၿပီးသံသရာ၌ က်င္လည္ရျခင္းမရွိေတာ့ၿပီ ” လုိ႕ ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ ဥဒါန္းက်ဴးရင့္သလုိ ဘုရားဆင္းတု ရုပ္တုသည္လည္း ဘုရားစင္စစ္ အျဖစ္သုိ႕ ေရာက္ၿပီဟု မွတ္ယူလာၾကၿပီး သက္ေတာ္ထင္ရွား ဘုရားရွင္နဲ႕အလားတူ စိတ္ထားၿပီးပူေဇာ္ၾကျခင္းဟာ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြအတြက္ ေကာင္းျမတ္တဲ့ အေလ့အထေလးျဖစ္ပါတယ္ ။။။
